De zon schijnt
Een vogeltje zingt
Krokus bloeit op
Lente begint

Winterslaap over
Het leven ontwaakt
Ook ik wordt weer wakker
Nu de zon mijn hart raakt

Deuren wijd open
Gaat de winter verloren
Klaar voor een nieuwe start
Bij het warme ochtendgloren

Paula van Ginkel
16-03-2017

Je bent niet perfect
Dat is okee
Je bent wie je bent
Dat is meer dan okee

Eens was je heel
Toen werd je gebroken
Uit de brokstukken heb je
Een schat opgedoken

Je bent niet perfect
Dat is okee
Je bent wie je bent
Dat is meer dan okee

Soms lach je, soms huil je
Soms val je eens om
Dan, na ieder noodweer
Schijnt altijd de zon

Je bent niet perfect
Dat is okee
Je bent wie je bent
Dat is meer dan okee

Perfectie is streng
Altijd meer dan je kon
Imperfectie geeft ruimte
Geeft ruimte voor zon

Paula van Ginkel
06-03-2017

.
Ik heb een gedicht geschreven over een draak uit het verleden.
Ik wil hier graag vertellen wat je er persoonlijk aan hebt.

Stel je voor, je had vroeger op school het gevoel dat niets wat je deed goed genoeg was. Misschien was je onrustig en kon de juf er niet mee om gaan. Misschien had je een achterstand en kreeg je een slecht rapport mee naar huis, misschien waren je ouders niet blij met je, misschien werd je gepest of kon je nooit aansluiting vinden bij je leeftijdsgenoten.
Het kan nog erger, het kan zijn dat een van je ouders je niet zagen zitten, of dat een van hen je niet heeft aanvaard, of dat er een altijd afwezig was of gewelddadig, vul maar in…
Veel van ons kennen ze wel, deze draken uit het verleden.

Misschien lig je er nu nog wakker van.
Misschien valt het mee, heb je alles losgelaten, maar…
Misschien ben je dan nu toch heel perfectionistisch, is goed nooit goed genoeg,
Of misschien ben je, door het leven gehard, erg voorzichtig geworden met wie je vertrouwt.
Misschien ben je, vanwege alle ervaringen van vroeger wel erg terughoudend in het aangaan van contacten.
Misschien ga je er bij voorbaat van uit dat je moet schreeuwen om gehoord te worden.
Of misschien wacht je rustig af tot je bewijs hebt dat de omgeving vertrouwd is, voor je iets van jezelf laat zien.

Van alles is mogelijk.
En weet je dat je op dat moment nog steeds bezig bent om het gemis uit je verleden goed te maken?
Als ik merk dat ik perfectionistisch aan het doen ben, en ik kijk diep in mezelf, merk ik dat ik eigenlijk in de schoenen van het kind ben gestapt. Het kind dat zich zo ellendig voelde omdat ze achterliep op school en eigenlijk geen flauw idee had, waar we nou helemaal mee bezig waren.
Ik zoek nog steeds ‘het goed genoeg zijn’ wat ik toen niet voelde.
Het ironische: Dat gemis van toen komt niet terug.
Ik kan alleen nu een gevoel creëren van goed genoeg zijn.

Alleen nu kun je troost bieden aan gevoelens die er nu zijn.
En hoe doe je dat?
Door te aanvaarden dat het er is.
Net zoveel compassie hebben voor je pijn als dat je zou hebben voor een verdrietig kind.
Troost geven, aandacht geven en begrip.

Dat vraagt misschien wat oefenen als je het niet gewend bent, maar oefening baart kunst.
Je zult merken dat dit positieve resultaten heeft.

❤
Paula

Hou je van de sterren?
Als het buiten duister is
Hou je van het nieuwe leven
dat als plantje klom uit duisternis

Hou je van troost
Als je verdrietig bent
Van warme aanvaarding
Als je even jezelf niet kent

Hou je van vergeving
Als je zo boos bent geweest
Hou je van overwinning
Als alles moeilijker was dan gevreesd

Hoe vreugdevol een hereniging
Na zonder elkaar te hebben geleefd
Hoe fijn om verbonden te zijn
Nadat je eenzaam bent geweest

Hoe waardevol om God te zien
Te midden van je scherpste pijn
Te weten waar de Liefde is
Als deze verdwenen leek te zijn

Hou je van de sterren?
Als het buiten duister is
Hoe je van die grootste Liefde
Die je vinden kunt bij ’t grootst gemis?

Paula van Ginkel
20-02-2017

(Naar aanleiding van de dichtregel: ‘I have loved the stars too fondly, to be fearful of the night’  van Sarah Williams in ‘The old astronomer’)

Dit is mijn hart
Let niet op dat rode
Nee kijk naar eromheen
Is het geen pracht kristallen hart?

Jaren heb ik erover gedaan
Jaren heb ik het opgepoetst
Beetje schaven hier en daar
En hop, je hebt een showmodel

Het kostte wel wat investeren
tijd en moeite bovenal
Wat is leuk, wat ziet men liever niet
Is mijn hart veilig, is het genoeg?

Het rode hart is mooi onttrokken
Niet meer zichtbaar voor het oog
Hoewel het soms wat zeer doet
Niemand zich daar nog aan stoort

Veilig weg van ieder ander
Geef ik zorg soms aan dat hart
Een beetje zalf voor oude wonden
Iets meer zorgzaam en weer zacht

Dan het kristallen hart weer aan
Veilig sprankelend naar buiten
Blij gezicht blijheid ontmoet
Het rode blijft beschermd verborgen

Binnen besteed ik steeds meer zorg
Aan wat werk’lijk waarde heeft
Het rode groeit, wordt warm en zacht
Vervuld mij met een roze gloed

Ik draag nog steeds ’t kristallen hart
En glimlach om het warme rode
Een lichte tred mijn stap verzacht
’t geheim van binnen wordt mijn kracht

En plotseling bij een gezang
Breekt het kristallen hart in twee
Ligt het in duigen aan mijn voeten
En ’t hart zingt met de zangers mee

Het hart is helemaal niet bang
Het is vrij en straalt spontaan
Het zingt van zon en bloemenpracht
Van zwakte werd het hart mijn kracht

Paula van Ginkel
10-02-2017

Als ik mijn leven zou mogen plannen. Vanaf het begin tot aan nu, dan zou ik alles anders inplannen.
Ik zou meteen op een leuke basisschool zitten en niet naar een andere school hoeven. Alle vriendjes en vriendinnetjes houden, niet gepest worden en ongedwongen mezelf blijven.
Ik zou verkering hebben gekregen, getrouwd, kindertjes, huisje – boompje – beestje. Misschien juf op een basisschool.

Gelukkig is het zo niet gelopen. Ik heb verdriet, pijn en ellende meegemaakt.
Ik ken depressie, minderwaardigheidsgevoelens. Ik ken gevoelens van verraden zijn, gebroken hart, eenzaamheid.
Ik heb gevochten voor mezelf. Ik heb hulp gevonden.  Ik ben gegroeid en ik ben coach geworden.
Onderweg heb ik Reiki leren kennen, NLP,  meditatie, Ander Leven. Ik heb de essentie gevonden in mijn geloof en spiritualiteit.

Om een lang verhaal kort te houden: Ik zou niet zijn wie ik nu was zonder al het verdriet uit het verleden. Ik zou me niet zo goed voelen als ik me nu voel, ik zou niet zijn waar ik nu ben. Ik zou de meest dierbare zaken uit mijn leven moeten missen.

Iedere vloek in je leven kan een zegen zijn.
Zeker als je bereid bent om uit ieder moment de bloei te halen.

Kun je terugdenken aan lastige momenten in je leven en je afvragen hoe je leven beter is geworden door die gebeurtenis?

❤
Liefs, Paula

Ken je dat verhaal?
Van die ene rare eend?
Niet hetzelfde als de anderen
Altijd al wat vreemd

En weet je wat verdrietig is?
Die eend trok zich dat aan
Hij dacht een rare eend te zijn
Maar was eigenlijk een zwaan

Ken jij dat soms ook?
Anders dan de anderen
Te groot, te klein, te breed, te smal
Zou je liever wat veranderen

Weet je dat je prachtig bent?
Zo stil, zo luid, zo sterk of teer
Op je eigen wijze prachtig
Ben je als een zwaan op ’t meer

Allemaal unieke vogels
Waarvan jij er eentje bent
Wees jezelf en heb vertrouwen:
Jij wordt ook als zwaan erkend!

Paula van Ginkel
30-01-2017

Ben je moe?
Ik hou van jou
Energiek?
Ik hou van jou

Ben je traag?
Ik hou van jou
Ga je te snel?
Ik hou van jou

Begrijp je iets niet?
Ik hou van jou
Word je niet begrepen?
Ik hou van jou

Ging er iets mis?
Ik hou van jou
Ging het juist goed?
Ik hou van jou

Ben je blij?
Ik hou van jou
Ben je somber?
Ik hou van jou

Haal je een 10?
Ik hou van jou
Haal je een 1?
Ik hou van jou

Ben je sportief?
Ik hou van jou
Ben je dat niet?
Ik hou van jou

’t maakt niet uit wat
Ik hou van jou
Hoe het ook gaat
Ik hou van jou

Begrijp je dat niet, lieve schat?
Het gaat niet om het hoe of wat
Het gaat om jou, alleen om jou
Dat is waarom ik van je hou

Paula van Ginkel
10-11-2016

Omdat we het allemaal nodig hebben om dit te weten. 
Je bent waardevol. 
Je bent liefdevol
Je bent alle liefde waard. 
Gewoon omdat je bent wie je bent. 
Vergeet dat niet

❤
Paula

Daar zat ik dan, deze middag, me af te vragen wat ik in vredesnaam heb gedaan vorige week dat ik er zo moe van ben.
Ja okee, het was een volle week. Daar heb ik er meer van gehad en ik word er niet altijd moe van.

Dus wat dan wel?
En bovenal: wat doe ik nu, want dit is niet zo praktisch voor mijn werk.

Ik schrijf iemand een berichtje om hulp.
En het eerste wat er gebeurt is dat ik een artikel lees op Facebook over bij jezelf blijven.

Ohjaaaaaa
Dat

Dat was ik dus vergeten.
Oeps

En dat terwijl ik cliënten heb die ik leer bij zichzelf te blijven.
Zichzelf niet verliezen in alles wat er gebeurt en de mensen met wie ze spreken.
Ik leer ze zelfs hoe.

Ik heb het zelf vaak toegepast.
Ik weet dat dit iets is waar ik op moet letten bij mezelf.
Toch vergeten.

Het is wel een grote opluchting dat ik dit nu weet. En na er even goed om te lachen, voel ik me ook al beter. Terug met mijn energie bij mezelf.

Dus hoe doe je dat dan?
– lees het artikel van Gaia’s licht: https://www.facebook.com/GaiasLicht/posts/1073085686137666:0
– Bij de activiteiten en contacten die je hebt: hou het centrum van je aandacht in jezelf:
– blijf met je aandacht bij een deel van je lichaam, zoals je handen of de ademhaling in je buik,
– Wanneer je de aandacht bij een ander hebt; wees je bewust dat al het luisteren in jezelf gebeurd. In verbinding met de ander, hoef je niet de binding te verliezen met jezelf.
– Je kunt een steen om je nek hangen om je ermee te helpen (dat heb ik ook weer gedaan)
– en je kunt een herinnering met je meedragen om je eraan te helpen herinneren.
Bijvoorbeeld: als je vindt dat beren erg goed zijn in het bij zichzelf blijven kun je een sleutelhanger van een beer meenemen.
– Ga een paar keer per dag vijf minuten mediteren met de intentie om je aandacht in jezelf te houden.
– Let op je ademhaling. Klinkt simpel en standaard, maar clichés berusten op waarheid. Bewust ademen helpt gegarandeerd.

❤
Paula

Ken je dat?
Twijfel?
Het idee dat je niet weet wat je wil, wat je doen moet, wat goed voor je is. En dat iemand anders het je dan moet vertellen.

Of dat je ergens helemaal zeker van bent, totdat iemand zegt dat je het anders moet doen.

Toch….

Soms ben je zelf de enige die het echt weet. Als het over jezelf gaat dan.
Als het gaat over jouw zaken, weet je zelf vaak het beste wat goed voor je is en wat niet.
Je weet wat in je hart leeft. Je weet wat waarde voor je heeft.
Je weet wat je wilt.

Ik wil hiermee niet zeggen dat je nooit feedback mag vragen, of dat je andermans advies moet negeren. Zeker niet.
Maar soms….

Soms is het heel waardevol om je eigen hart, je eigen intuïtie voorrang te geven boven wat een ander vindt. Gewoon omdat je je eigen antwoord kent.

Vertrouw erop.
Diep van binnen ken je je eigen waarheid.
Leer vertrouwen op de stem, die van binnen spreekt.

❤
Paula

(quote in het plaatje is van Shel Silverstein)