Mooi moment
Uit de toren, In het leven
Zelf vertrouwen
Met liefde kijken naar jezelf
Ken je dat? Kritisch in de spiegel zijn en ontevreden zijn met wat je ziet? En ken je het wellicht ook om kritisch te kijken naar wie je bent en of je het allemaal wel goed doet en goed bedoelt?
Stop daar mee.
Je helpt jezelf er niet mee. In plaats daarvan focus je negatief op alles wat je eventueel niet goed genoeg doet of bent. Je krijgt te weinig zelfvertrouwen, gelooft niet in je eigen kracht en bent ook niet in staat ernaar te handelen.
Begin in plaats daarvan te kijken met liefde naar jezelf, zie maar wat je goed doet. En behandel die dingetjes die beter kunnen met compassie. Wanneer je gelooft in je eigen positiviteit kun je er ook naar handelen. Dan leer je ook om echt jezelf te zijn.
En je leert meteen om ook zo liefdevol te kijken naar de rest van het leven en de mensen om je heen.
Ik ben er recentelijk achter gekomen dat ik niet geloofde in de zuiverheid van mijn intenties bij alles wat ik deed of naliet te doen. Altijd eerst kijken of er misschien een addertje onder het gras zit. Daarom handelde ik vaak niet vanuit mijn hart, ik had er een barrière voor zitten. Het was ook nooit goed: of ik nu wel of niet handelde of iets zei, het was nooit goed.
Ik ben er mee gestopt en voel me vrij.
Liefs,
Paula
Engelen in opleiding
Je kunt je wel eens afvragen waar het goed voor is om zoveel ellende mee te moeten maken.
Waarom niet meteen een volmaakte wereld, een volmaakte jezelf, verder geen gedoe.
Ik doe een training bij Ander Leven, waardoor ik patronen ontdek in mezelf waar ik het mij moeilijk mee heb gemaakt. Wanneer ik het in mezelf zie, kan ik ook begrijpen dat anderen soortgelijke of andere patronen hebben.
Ik kan dan met begrip kijken naar mezelf en naar anderen. Ik kan compassie voelen. Ik kan helpen waar mogelijk.
Ik zou geen verdriet kunnen begrijpen wanneer ik het zelf niet kende.
Ik zou geen begrip kunnen opbrengen voor boosheid, als ik het zelf nooit heb gevoeld.
Ik zou niet begrijpen hoe het voelt om teleurstellingen of ziekte mee te maken als ik er nooit mee te maken heb gehad.
Hoe kun je weten wat verlies inhoudt, als je nooit iets verloren hebt?
Zelfs al zouden we in een perfecte wereld leven, vol perfecte mensen die nooit iets hadden doorstaan.
Hoe leeg en betekenisloos zou dat dan zijn.
Ik ben dus dankbaar voor het verdriet in de wereld. Ik hoop dat we met zijn allen snel klaar zijn met onze worsteling uit de cocon. Dan bestaat de hele wereld uit ontwaakte engelen.
Dat lijkt me schitterend.
Rustverantwoording
Vandaag was ik erg moe. En ik vroeg me af waarom. Het antwoord lag voor de hand: Ik ben weer eens vergeten uit te rusten deze week, en de week daarvoor wellicht ook… dat kan ik me niet meer herinneren.
Ik ben dan zo bezig met alles wat ik wil doen, dat ik geen rekening houd met de noodzakelijke rust. En dat is niet handig.
De verantwoording nemen (wat een akelig woord soms) om rust te nemen is behoorlijk belangrijk.
Nu heb ik weinig andere keus dan meer rust nemen.
Ik zeg dat terwijl ik achter de computer zit te typen – zit te werken.
Twee katten zitten naast mijn toetsenbord, waarbij er één gebiologeerd kijkt naar alles wat beweegt. Zij hebben net heerlijk geslapen en zitten nu nog lekker na te garen voor ze rondjes gaan rennen in mijn huis en elkaars oortjes en staart aanvallen 😉
Een goed moment voor mij om ook eens rust te nemen voor ik weer wat anders ga doen.
Liefs,
Paula
Ramp resulteert in groei
Ik kijk een documentaire van National Geographic: ‘Amazing Earth’.
De aarde is ooit begonnen als een bende rotsen die tegen elkaar aan botsen. Er ontstond door alle frictie een grote gloeiende bol steen, zo heet dat het vloeibaar vuur werd. En dat is het nog steeds. Lava kwam aan de oppervlakte en koelde af. Lava liet ook waterdamp los waardoor het begon te regenen. Een koud korstje ontstond op de gloeiende bol vuur. Door regen en zon brak die stenen laag in stukjes zand, er konden plantjes op groeien.
En nu nog steeds. Door vulkanen die uitbarsten komt er nieuwe vruchtbare aarde. Regen valt, de wind waait en maakt de rotsen en de aarde kapot/ verplaatst het allemaal. Magma/Lava veroorzaakt met de waterdamp de omstandigheden waardoor de steenformaties die uit lava voortkomt weer afbrokkelen. Aardbevingen door tektonische platen die tegen elkaar aanbotsen of van elkaar afschuiven veroorzaken bergen en kloven.
We hebben aan deze rampen watervallen te danken, de Grand Canyon, schitterende bergen en diepzeegebieden en vruchtbaar land.
Goed. Dat vind ik Schitterend.
De moraal van het verhaal: Wat er ook gebeurt, er is altijd iets schitterends wat er uit voort kan komen als je het de kans geeft.
Ik weet ook uit mijn eigen leven dat de meest afgrijselijk periodes tot de grootste groei hebben geleid. Ik had ze niet willen missen. Hoewel ik het voor geen goud over zou doen 😉
Het maakt mijn leven rijk en blij.
De weg van de minste weerstand
Ieder mens heeft blinde vlekken als het gaat over waar je wel en niet goed in bent. Daarom is feedback van (liefdevolle!) medemensen zo belangrijk. Dit geldt niet alleen voor de ‘goh, let daar eens op’ feedback, het geldt ook voor wat je wel kan en eventueel niet ziet in jezelf.
Zelf ben je te dicht bij jezelf om de helicopter view te hebben en echt te zien wat je vaardigheden zijn.
En het zijn altijd die dingen waar je niet over nadenkt, het gaat je vanzelf af, kost geen moeite. Dat is waar je gave zit, waar je gelukkig bent met wat je doet en je je werk fluitend afhandelt.
De weg van de minste weerstand dus.
Liefde blijft zoals ze was
Alles komt en gaat, het enige wat blijft is de liefde in je hart.
Volgens vele spirituele en religieuze leren is er veel, zo niet alles in het leven een illusie. Het gaat dan ook vanzelf weer over, het zijn ervaringen. Alleen liefde blijft.
De tekst in het kaartje komt uit een Disney liedje:
Ik vond het als kind al mooi, nu nog steeds.
Fijne dag allemaal
Liefs, Paula









