De herfst is er. De dagen worden korter.

Voor sommige mensen een tijd om somber te worden en vol anticipatie de winter tegemoet te zien. Voor andere mensen een tijd van gezelligheid: binnen zitten met een warme kop chocolademelk terwijl buiten de wind waait. Een tijd van kaarsjes, warme geuren en gezelligheid.

Als kind vond ik het heerlijk. De herfst en de winter. Ik kan me herinneren dat ik in de zomer naar de wintermaanden uitkeek en in de wintermaanden naar de zomer, want ik vond het allebei leuk.

Later had ik een keer een nare ervaring gedurende de herfst en werd ik somber vanwege het gebrek aan licht.

Inmiddels leer ik weer om mijn eigen lichtjes aan te doen in de herfst en winter. Op dit moment branden er kaarsjes op mijn bureau. Ook hou ik van de sterren en de maan, daar kan ik nu meer van genieten. De stilte van de avond en de nacht vind ik fijn. Ik brand wierrook en heb weer warme chocolademelk in huis. Ondertussen verzamel ik als een eekhoorntje allemaal herfstproducten die uit de bomen zijn gevallen. Leuk.
En zodra de winter eraan komt haal ik de kerstlampjes uit de kast.

Zo kun je verschillend omgaan met het donker.
Word je er somber van? Of kun je het (ook) gezellig maken?

Bij verdriet kan de troost van vrienden helpen, een herinnering waar je je hele leven met warmte op terug kunt kijken.
Bij twijfel kun je om raad vragen of je komt achter de kern van een probleem waar je eerder nooit aan gedacht had.
Bij boosheid kun je iets leren kennen van je eigen waarden en grenzen. Je kunt ook leren hoe je daar mee om kunt gaan.
Onder zware omstandigheden kun je leren dat je kracht hebt en niet alleen staat.
En soms kom je erachter dat je overeind staat, sterker dan ooit, na iets waarvan je nooit gedacht had dat je het aan zou kunnen.

En soms is het alleen maar winter en herfst. Waar geniet je van tijdens deze maanden? Wat zijn jouw lichtjes als het donker wordt?

❤

Paula

Februari 2015.
Ik kwam binnen bij een training die mij van mijn vermoeidheid af zou helpen.
Naar horen zeggen: met mijn schouders omlaag en naar binnen getrokken. Ik kwam gesloten en onzeker over. Ik keek vanaf de zijlijn en durfde niet echt in te stappen. Dat geloof ik graag, dat ik zo overkwam.

Deze training (Ander Leven) helpt om overtuigingen om te zetten en een andere manier van leven aan te nemen. Dat doe je door je onderbewuste aan te spreken via metaforen en herinneringen.

De eerste oefening die ik deed had niets met mijn vermoeidheid te maken. Ik wist dat ik het lastig vond om mezelf echt te laten zien (en horen) en daar wilde ik graag mee aan de gang.
Toen er bij mij als metafoor een pauw naar boven kwam schrok ik me wezenloos. Pauwen waren in mijn ogen een teken van arrogantie, iets wat ik verafschuw.
Toch kwam ik al snel tot de conclusie dat pauwen mooi zijn en dat het een genot is als ze dat laten zien. Toen ik in deze houding ging staan, begon ik me beter te voelen over mezelf. Ik voel me er hoe langer, hoe veiliger bij om mezelf te laten zien. Soms zelfs voor een grote groep mensen.
Ik heb hier onverwachts energie van gekregen, meer plezier met alles wat ik doe en meer rust. Kortom: ik voel me veel beter.
Na de training heb ik me bezig gehouden met de vraag: wat wil ik nu eigenlijk met mijn leven:
Antwoord: met andere mensen in verbinding komen, Coachen.
De focus was inmiddels ook helder geworden:
Ik wil dat je weet dat je waardevol bent. Dat de vraag of je er mag zijn overbodig voor je is.
Dat je op een fijne manier met jezelf omgaat en daardoor ook rust en plezier ervaart in je leven en met anderen.
Kortom: dat je ziet wie je bent (een prachtig mens) en dat je dit ook laat zien.

Vandaar dat de pauw – de pauwenveer – zo’n belangrijk symbool is in mijn bedrijf Teder Hart.

❤
Paula

Een oester ligt op de bodem van de oceaan. Alles gaat goed, totdat….

Tot er een zandkorrel in zijn schelp komt.
Dit is irritant. De oester heeft een teer lijfje en de zandkorrel prikt. Het doet zelfs zeer. Dus legt hij er een laagje parelmoer overheen. De korrel wordt wat minder stekelig, minder ruw, maar het is niet genoeg. Het doet nog steeds zeer, er zit nog steeds irritatie. Dus komt er nog een laagje parelmoer overheen.

Na een lange tijd ligt er in de schelp van de oester een schitterende parel.

Dit is een voorbeeld hoe iets dat zeer doet, irritatie oplevert, iets heel moois kan worden. Wij dragen parels in onze juwelen, betalen zelfs erg veel geld voor echte parels.

De grootste momenten van pijn in mijn leven hebben me veel gebracht. Nieuwe kracht, meer zachtheid, inzichten, enz…

Welke moeilijke momenten ken jij die je veel hebben opgeleverd?

❤
Paula

Ken je dat? Van die momenten in je leven dat alles tegelijk komt, dat dingen ook te veel worden en je niet weet waar al die drukte ineens vandaan komt? En dat dit dan ook nog eens samen kan gaan met innerlijke onrust?

Ik heb dat de afgelopen paar weken. ‘Er komt van alles op mijn bordje’ – ja okee, ik heb het er wel allemaal zelf opgelegd – maar ja, het ligt er toch.
Allemaal dingen die er te doen zijn, liefst allemaal tegelijk en snel.
Deze ervaringen leiden tot nieuwe inzichten, hier reflecteer ik op en het kost tijd om dit allemaal een plekje te geven.

Hierdoor ben ik weer iets nieuws aan het leren: wat zijn mijn prioriteiten, hoe geef ik daar de juiste aandacht aan en hoe bewaak ik mijn grenzen.

Dat is een interessant proces.
Het is een onrustige periode waarin ik met meer bezig ben dan me lief is. Het betekent ook dat ik aan het groeien ben
en bij groei hoort groeipijn.
Die laatste gedachte geeft me rust en hoop.
Groeien is goed, groeipijn hoort erbij.

❤
Paula

In een plantenbak op de tuintafel staan een paar prachtige bloemen: een tulp, een narcis, een hyacint en een bosje blauwe druifjes. Wisten ze maar hoe mooi ze waren… maar ze weten het niet:

De Hyacint voelt zich wat bewust van haar omvang, ze is ook bang dat ze qua geur te sterk aanwezig is, was ze maar anders, zoals de tulp die naast haar staat, die is zo mooi lang en slank, met zo’n eenvoudig en mooi model bloem….
De tulp staat daar in de zon en hoewel ze geniet van de warme stralen die in haar kroon vallen, voelt ze zich wat ongemakkelijk. Naast haar staat Narcis. En Narcis heeft allemaal krullen in zijn blaadjes. Hij is ook mooi geel, net als de zon. Was ze maar net zo levendig als Narcis, in plaats van dat eenvoudige rood en haar simpele vorm.
Narcis voelt zich ook niet fijn, met zijn kopje naar beneden kijkt hij naar de blauwe druifjes. Zij zijn met veel en vormen een eenheid, bovendien zijn ze zacht en delicaat. Hij vindt zichzelf maar alleen en hard, was hij maar als blauwe druifjes.
Blauwe druifjes daarentegen merkt hier niets van. Ze kijkt naar Hyacint. Wouw, wat is die vol, daar kan blauwe druifjes niet aan tippen. Blauwe druifjes voelt zichzelf klein en onzichtbaar naast de prachtige Hyacint.

In het huis kijkt de vrouw met een glimlach naar de bloemen, wat een mazzel dat ze die van haar dochter gekregen heeft. Wat zijn ze mooi, en wat een goede combinatie. De bloemist die dit heeft samengesteld wist wel waar ze mee bezig was.

Paula van Ginkel

Lindsy, een van mijn katten, ligt lekker te slapen in een stoel. Haar zus Kira ziet dit, loopt erop af en begint Lindsy te wassen.
En Lindsy? Die ligt daar volop van te genieten met een gelukzalige uitdrukking op haar gezicht.
Ze ligt niet te piekeren: ‘Kira wast mij vaker dan ik haar, dus ik moet snel terugwassen’, ze maakt zich niet druk of ze die behandeld verdiend heeft en evenmin maakt ze zich zorgen over of ze het ontvangen wel goed doet.
Ze ligt gewoon heerlijk te genieten. En als ze het zat is staat ze op en gaat ze weg.

Kinderen kunnen dit ook. Ze geven duidelijk aan wanneer ze iets niet willen. Ze genieten van de aandacht die ze krijgen, als ze ergens behoefte aan hebben vragen ze erom en als ze iets willen geven (zoals een tekening), doen ze dat zonder schroom.

Dit is onze natuurlijke staat. Geven en ontvangen zonder schroom of schuldgevoel, gewoon omdat we het heerlijk vinden.
En dat kunnen we ook weer leren.

Vertel eens (in de comments), kun jij genieten van het ontvangen?
Of heb je allemaal overtuigingen over wat wel en niet mag of moet?

Liefs,
❤
Paula

Ik zat afgelopen zaterdag op een bankje op het station. Er kwam een donkere man naast me zitten, ik glimlachte en hij stelde mij wat vragen over de trein naar Amsterdam. In gebroken Nederlands.
De man vertelde dat hij hier nu een jaar is, hij komt uit Eritrea. Een land waar je een pistool in je handen gedrukt kunt krijgen met de opdracht op je familie te schieten, een land waar het niet veilig is om christen te zijn, want dan richten ze een pistool op je en schieten ze je dood. Hier in Nederland is hij heel blij met de vrijheid, dat hij geen mensen hoeft dood te schieten, want hij wil vrede en vrijheid. Hij is ook eenzaam, is er niet aan gewend om alleen te wonen zonder zijn familie en baalt ervan dat hij niet voldoende geld heeft om naar zijn moeder te sturen. Hij wil heel graag werken.
En hij was geraakt omdat hij had gemerkt dat niemand hem wilde helpen met inchecken, dit was zijn eerste keer met zo’n OV kaart en hij wist niet goed hoe hij het moest doen. Hij zei: Het is net alsof ze denken dat ik geen mens ben: ik ben een mens, geen beest: ik heb een brein, twee ogen, er stroomt bloed door mijn aderen.

Hij was mij heel dankbaar, terwijl er niks was wat ik voor hem kon doen: ik kon er niet voor zorgen dat hij voldoende geld heeft, zijn familie hier heeft of dat de ellende in Afrika ophoudt… het enige wat ik heb gedaan is luisteren en zien dat hij een mens is.

Dus zit ik hier te schrijven,
met enige verbazing, over wat dat doet: er gewoon zijn met een open hart.
Dat iemand die zoveel verloren heeft, zoveel heeft gezien en meegemaakt en zo aan het vechten is voor een beter bestaan, geholpen is door zoiets eenvoudigs als een luisterend oor.
❤

Paula

Tegenstrijdig lijkt dat: kwetsbaarheid en kracht. Toch roept het ontzag op. Kijk maar naar de foto hierboven. Een bloem die we allemaal zo kunnen plukken, kwetsbaar. Deze kwetsbare bloem heeft haar weg gevonden door een rotsachtige bodem, sterk.
Deze kracht hebben wij ook. Dan lijkt het net alsof we afgeplukt kunnen worden, maar ondertussen….
Het ironische is: naarmate we kwetsbaarder leren zijn, worden we steeds sterker.
Hieronder 8 redenen waarom:

• Moed van een open hart
  Spannend om je hart te laten zien. Je laat iemand zien waar je te raken bent. Je geeft een heel kwetsbaar deel van jezelf bloot. Daar is moed voor nodig. Moed die herkenbaar is voor anderen en die groot respect oproept.
  Wanneer je je kwetsbaar opstelt, voel je je ook moedig. Dit geeft vertrouwen om het in de toekomst weer te doen.
• Alleen met innerlijke kracht
  Wanneer je je openstelt voel je je onbeschermd. Alsof de bescherming van buitenaf wegvalt. Er bestaat ook geen garantie dat je open hart goed ontvangen wordt. Kortom: je moet je kracht en moed uit jezelf halen en dat doe je ook. Dat is een krachtig gevoel.
• Eerlijkheid
  Kwetsbaarheid is oprecht. En oprechtheid is heel puur. Je kunt er alleen maar waardering voor hebben wanneer iemand oprecht is. Wanneer je zelf zo open en eerlijk bent, voel je je ook zo: puur, oprecht, echt.
• Bij jezelf blijven
  Openhartig, kwetsbaar en eerlijk zijn kan alleen als je bij jezelf blijft. Dit doe je wanneer je verantwoording neemt voor je eigen gevoelens en acties; wanneer je het hebt over wie jij bent, wat jou raakt en hoe jij ermee omgaat. Je stelt je niet op als een slachtoffer van je omgeving, maar aanvaard dat al jouw gevoelens uit jou komen.
• Bescheidenheid
  Als je je kwetsbaar durft op te stellen, ben je bescheiden. Je laat jezelf zien zoals je bent, zonder jezelf kleiner te maken of groter. Dit geeft je een authentiek gevoel.
• Liefde/Menselijkheid
  Pas als je kwetsbaar durft te zijn is er echt ruimte voor je liefdevolle gevoelens. Het menselijke van wie je bent kan er alleen zijn in kwetsbaarheid. Het is onmogelijk om werkelijk lief te hebben vanuit een gesloten hart. Het kan angstig lijken om eraan te beginnen en toch…. kwetsbaarheid en liefde geven je een heel nieuw soort moed en kracht
• Hier maak je verbinding
  Pas als je dat kunt, je hart openmaken en ruimte maken voor liefde, kun je echt verbinding maken met een ander. Het ego kent allerlei manieren om te proberen andere mensen aan zich te koppelen, maar dit is geen echte verbinding. Verbinding is er pas wanneer er ruimte is om gekwetst te worden, de ander te laten gaan, werkelijk je hart open te zetten voor elkaar.
  Het tegenstrijdige is: wanneer je dit durft, blijkt dat je hart een groot zelfhelend vermogen heeft. Door kwetsbaar te worden, word je minder kwetsbaar.
• Empathie
  Vanuit verbinding vloeit empathie. Je kunt je inleven in de ander, dan ben je er voor elkaar en kun je elkaar ook echt helpen. Liefde vloeit onderling, ineens ben je niet meer alleen met je kwetsbare hart. Er zijn meerdere mensen, je krijgt hulp, je geeft hulp en samen ben je dan sterker dan ooit tevoren.

  Ik ben benieuwd, wat zijn jullie ervaringen, bedenkingen en aanvullingen? Laat het me weten in de reacties.

  En wanneer je hulp nodig hebt, neem contact met me op

  ❤
  Paula

Bescheidenheid Do’s and Don’ts deel 2

Er zijn veel misverstanden over wat bescheidenheid inhoudt. Vorige week had ik het over wat bescheidenheid niet is. Nu leg ik uit wat het wel is.

1. Ken je waarde
   Als je dit niet doet, ben je niet bescheiden. Je doet dan wel gevoelens van minderwaardigheid. Daar doe je jezelf mee tekort.
   Bescheidenheid begint met je waarde kennen. Wat zijn je talenten? Wat voor een kwaliteiten breng je met je mee? Welke waarde breng je in een vriendschap? Welke waarden zijn belangrijk voor je? Pas als je dit weet kun je een gelijkmatige plek innemen tussen alle andere waardevolle mensen.
   Neem de tijd om na te denken over jouw waarden en kwaliteiten. Erken dat je waardevol bent.
2. Jezelf is niet je ego
   De gedachte dat zelfwaardering te maken heeft met een (te) groot ego heeft te maken met een misverstand. Je denkt dan dat je zelf je ego is. Je denkt dat zelfwaardering betekent dat je je identificeert met alles wat je goed doet en dat je arrogant wordt. Dit is niet waar. Je ego is niet je zelf, alleen een onderdeel van jou. Het is pas een probleem wanneer je jezelf er mee identificeert. We hebben geleerd dat dit verkeerd is en dus zijn we begonnen met het ontkennen van onze waarde. Dit resulteert in een minderwaardigheidscomplex. Het ironische is dat dit uit hetzelfde ego komt als arrogantie.Jezelf is wie je bent, niet wat je bereikt hebt, niet je gedachten, niet je emotie, maar puur wie je bent.
3. Ken je juiste plaats
   Tussen andere mensen. Niet beter. Niet minder. Anderen hebben hun kwaliteiten, jij hebt jouw kwaliteiten. Anderen hebben tekortkomingen. Jij hebt tekortkomingen van jezelf. Dat is allemaal niet erg. Als mensen zijn we samen sterk, we vullen elkaar aan, we kunnen elkaar vergeven wat verkeerd gaat en helpen waar nodig. Weten dat je waarde hebt en dat anderen ook hun waarde hebben, dat is bescheidenheid. Je kent je plaats, een waardevol mens tussen andere waardevolle mensen.
4. Liefde voor jezelf
   Denk even aan onvoorwaardelijke liefde. Misschien heb je dat wel eens gevoeld voor een kind, een huisdier, een familielid of je partner. Ik heb het over een liefde die ook blijft wanneer diegene iets doet wat je niet leuk vindt. Het moment dat je beseft: ‘goh, ik hou echt van hem’.
   Voel die liefde voor jezelf.En wat heb jij gedaan om die liefde te verdienen? Niets, dat hoeft ook niet. Liefde kan niet verdiend worden, want dan was het geen liefde.
   Dat is bescheidenheid: onvoorwaardelijke liefde, zonder dat je jezelf ervoor op je borst klopt
5. Liefde voor je tekortkomingen
   Wanneer liefde onvoorwaardelijk is, gaat dat ook een stapje verder. Heb je pijn? Geef er liefde aan, dat geeft troost. Heb je iets gedaan waar je niet trots op bent? Geef liefde aan dat gevoel. Ik zal een voorbeeld geven: Er is een verhaal uit een Afrikaanse stam: wanneer iemand iets verkeerd heeft gedaan wordt hij in een groep gezet en deze mensen gaan hem vertellen wat hij allemaal goed heeft gedaan, waarom ze zo blij met hem zijn. Ze doen dit omdat iemand die iets verkeerd doet handelt uit pijn en vergeten is dat hij liefde waard is.
   En het werkt.
   Ga zo met jezelf om. Als je iets voelt of hebt gedaan waar je je voor schaamt, geef er liefde aan. Erken wat er is gebeurt en geef jezelf je eigen steun.
   In plaats van je te verstoppen, neem je verantwoordelijkheid voor jezelf en voor je daden.
   Heel bescheiden, erkennen wanneer er iets mis gaat, jezelf vergeven en verantwoordelijkheid nemen.
6. Liefde voor anderen
   Eerst heb ik het over liefde voor jezelf, nu over liefde voor een ander. Als je in staat bent om jezelf volledig te accepteren, ook je eigen fouten, denk je dat het dan nog mogelijk is om een ander te veroordelen? Als je liefde hebt voor het geheel dat je zelf bent, hoe makkelijk wordt het dan om een ander ook zo te waarderen.
   Wanneer je lief voor jezelf bent, wordt je vanzelf lief voor een ander.
   Bescheiden: liefde naar jezelf zonder eigendunk, liefde naar een ander zonder voorwaarden.
7. Waarde zonder eigendunk
   Bescheidenheid, de conclusie.
   Je kent je waarde, maar je hebt geen last van eigendunk. Je denkt niet dat je op een voetstuk hoort en je denkt ook niet dat je op de grond hoort voor het voetstuk van een ander.
   In plaats daarvan leef je tussen de mensen, je erkent je eigen waarde en je weet dat een ander net zo waardevol is.

Ik ben heel benieuwd naar je ervaringen. Reacties zijn altijd welkom. Vragen beantwoord ik graag.
Mocht je er niet uitkomen, je kunt altijd contact met me opnemen.
Je bent ook welkom voor een coachingssessie.

❤
Paula